Stopwatch met tempo waardering.

Stopwatch was het eerste tijdstudiesysteem om standaardtijden te bepalen.   Deze methode vergt een goede kennis van de analyst om het tempo van een arbeider te evalueren want klokmetingen staan direct in relatie met het gepresteerde werkritme van de arbeider.   Werkritmes worden gemeten met de hulp van tempo-schalen die ons toelaten het tempo te ijken en te kwantificeren. Charles Bedaux introduceerde de eerste temposchaal in 1926 die gebaseerd was op een normaal ritme van 4,5 km per uur stappen, Bedeaux 60 punten of later Tempo 100 genaamd.  Initieel werd het tempo geijkt op basis van de aktie gaan en niet op basis van manueel werk.   In Amerika werd door Barnes de schaal op 3 mijl per uur of 4,8 km per uur stappen geijkt want 4,5 km per h is geen afgerond getal in mijlen.   Hierdoor is de interpretatie van werksnelheid in Europa 7% lager dan in Amerika. Tempo evaluatie is geen evidente zaak.   Vroeger was er in elk bedrijf een ervaren temposchatter die op regelmatige basis werd herkalibreerd omdat de analyst na verloop van tijd begon te driften ten opzichte van de standaard.   Deze kennis is hedendage nagenoeg verdwenen omdat tijdstudie-ingenieurs vaak andere taken toegewezen krijgen en geen kans krijgen dergelijke ervaring op te bouwen.   Eigenlijk komt het erop neer dat de analyst elk tempo vlekkeloos moet kunnen herkennen wat duidelijk geen evidente zaak is als men weet dat de meesten zelf niet hun referentietempo of normaaltempo kunnen simuleren met hun toegepaste temposchaal. Vrex TempoTimer en Vrex Explorer helpen u het tempo te schatten door gebruik te maken van vooraf gekalibreerde films.  TempoTimer kan elk werkritme on the fly afspelen dankzij regelbare tempofilms.   De analyst kan zonder voorkennis van tempo elk ritme op het scherm opvragen waardoor eenvoudig vergelijk mogelijk is.  Waar de ingenieur vroeger tempo's moest memoriseren om een vergelijk te kunnen maken is nu alles geinformatiseerd.